يك ماه از عمليات سخت و طاقت فرساى والفجر 8 مى گذشت . يك روز ساعتى از غروب گذشته ، جواد آقا آب از سر و رويش مى چكيد كه آمد پشت خاكريز. بى سيم چى او در حال نماز بود. گفت : ناصر جان ! اگر صداى بى سيم در آمد، جوابش را بده تا من نماز بگذارم .- چشم آقا جواد!نماز مغرب را به علت كوتاه بودن خاكريز نشسته خواند. من كنارش u200d نشسته بودم و گوش به بى سيم داشتم . نماز عشاء را خواست شروع كند كه صداى بى سيم در آمد.گفت : ناصر جوابش را بده .و بعد خودش تكبيرة الاحرام را گفت . دو سه قدم بيشتر به طرف بى سيم برنداشته بودم كه ناگهان خمپاره اى وسط ما فرود آمد.و موج انفجارش مرا به گوشه اى پرت كر

عملیات والفجر دو بود. منطقهای بودیم كه قبلاً عراقیها در آن مستقر بودند. و ما آنها را از آنجا بیرون كرده بودیم. به همین دلیل موقعیت منطقه كاملاً دستشان بود. توی سنگر بسیار كوچكی بودیم سه نفری به سختی در آن جا گرفته بودیم. زمانی كه پاتك دشمن شروع شد، به علت آتش شدیدشان دیگر نتوانستیم بیرون بیاییم. (شهید مسعود پتراكو) از دانشجویان دانشگاه علم و صنعت هم با ما بود. خمپارهها تا جلوی سنگر میخوردند و حتی گاهی تركشهایشان تا داخل سنگر میآمد. به خاطر سقف كوتاه سنگر حتی نمیتوانستیم بایستیم. ظهر شده بود و آتش دشمن هنوز سنگین میبارید. در ا

با وجود آن که حضرت امام نسبت به امور عبادی و نمازهای واجب و مستحب اهتمام فراوان و جدی و عمیق داشت از این که به این عنوان شهرتی بیاید پرهیز داشت و یک بار شخصی به نام علیرضا آقاخانی که برادر شهید امیرحسین آقا خانی بود طی نامه ای خطاب به امام نوشت: رسم است بزرگ تر به کوچک ترهدیه می دهد و نیز چنین مرسوم می باشد که جواب هدیه را با هدیه می دهند. این فرزند کوچک به طمع آن که از پدر بزرگوار خود هدیه ای دریافت کند هدیه ای ناقابل خدمت پدر عزیز خود فرستاده است ان شاءالله مورد قبول واقع شود، اگر میل آن پدر مهربان بر آن قرار گرفت که فرزندکوچک خود را مورد رحمت و تفقد

حضرت امام خمینی در کتاب «کشف اسرار» که در سنین جوانی ومقارن با نخستین سال های حکومت استبدادی محمدرضا شاه نوشتنداشاره کوتاهی به مساله نماز جمعه کردند ولی در کتاب تحریرالوسیله که در زمان تبعید به ترکیه تالیف فرمودند به طورمشروح پیرامون آن مسائلی را ذکر کردند. ایشان در پیامی به مناسبت عید فطر سال 1358 شمسی فرموده اند: «... اسلام دین سیاست است، دینی است که در احکام آن سیاست به وضوح دیده می شود، هر روز اجتماعات در تمام مساجد کشورهای اسلامی از شهرستان ها گرفته تا دهات و قراء و قصبات چند مرتبه برپامی شود تا این که مسلمین از احوال خودشان و حال مستضعفین اطلا

امروز روز دلگیری دلم غرق غم و غصه هوا هم مثل چشمم سرخ بود و خیس و بارانی منو و دل تنگی و غربت دلی غرق پریشانی نمی دانستم از کی آمدم بیرون کجا هستم نمی شد پیش این مردم نشست و درد دل کرد نمی شد قفل غمها را شکست و درد دل کرد که نا گه آمد از نزدیکی ام آوای زیبای دل انگیزی که گویی بند بر این رشته های پاره میزد تو گویی که خدا از عرش بهر هر کسی که گشته آواره میزد و یا از بهر هر بیچاره ای میزد نمی دانستم از کی آمدم بیرون کجا هستم دلم پر غم که ناگه دیدم آنجا را ز بس که غرق غم بودم نفهمیدم چگونه نزدیک حرم بودم و نزدیک اذان بود و آوای دل انگیزی که گویی حق از